02/27/2012

Karuzela Znajomych

Filed under: nasze-serca — antybohater @ 03:33

Społeczeństwo to strasznie poroniony pomysł. I ci ludzie wszyscy. Poznają się, lubią, nie lubią, lajkują, nie lajkują, kłócą się, przychodzą, odchodzą, kolegują, podają rękę albo nie, kasują, wracają, kochają ale bez przesady i nie aż tak, albo co gorsza aż tak, sypiają ze sobą, nie oddzwaniają – jak zwierzęta. Można się pogubić kto z kim był, kto z kim spał, można się czymś zarazić. Pamiętajcie, tylko pięć i pół podań ręki do papieża. To szczególnie niezręczna sprawa odkąd papież nie żyje.

Na szczęście dzięki całkiem nowemu portalowi społecznościowemu zaprojektowanemu przez Adelkę Cośtamgówno wszystko zacznie się trzymać kupy. Na Karuzeli Znajomych będzie możliwość dodawania znajomych do listy znajomych (!), ale to jeszcze nie wszystko! Ten niezwykły portal będzie opierał się na genogramie. Uuuu…

Genogram to graficzny schemat przekazów transgeneracyjnych ilustrujący związki i relacje dzięki któremu można wskazać prawdopodobne przyczyny aktualnej sytuacji życiowej.

Ale ten portal to nie taki zwykły genogram dla frajerów, o nie nie nie nie nie nie. Karuzela Znajomych (w skrócie Karuzela) będzie interaktywna. Co to dla Ciebie oznacza, towarzyszu? ;-) Otóż to, że będzie można osobiście go zmieniać – dodawać opinie, odpowiadać na pytania ankiety, wkleić jakiegoś śmiesznego gifa, a także dodawać albumy ze zdjęciami, kartki z pamiętnika czyli wspominki na temat tego Twojego chujowego jak nieszczęście ex, a także tworzyć publiczną To Do List, którą Twoi znajomi pomogą Ci realizować. Twoje marzenia takie jak kąpiel w płatkach róż mogą okazać się także marzeniami Twojej przyszłej żony :-) Kto wie, może znajomy znajomego znajomego ma z Tobą super w zgodności marzeń, a Twój aktualny chłopak jedynie very low?

Ale po co to wszystko? To bardzo proste działanie, które prawdopodobnie pozwoli nam przyspieszyć ewolucję. Wyobraźmy sobie człowieka, mężczyznę, który przez całe życie wali jakieś słabe żarty, ale nikt nie chce mu tego powiedzieć, żeby nie zrobić mu przykrości. Koleś robi jakieś komiksy, umieszcza je na swoim blogu, potem pisze na ścianie wielkimi literami jakiś dowcip o słoniu, żona się uśmiecha, dzieci też, znajomi starają się za dużo nie odzywać, nie patrzeć, no co zrobić? I w końcu ten człowiek umiera i na jego pogrzebie ksiądz mówi: Ja pierdolę, Boże, a pamiętacie jak przyjebał tym dowcipem o piesku? A zebrani na to łapią się za głowę i: O fuck. Módlmy się. Chyba nie chcesz takiego pogrzebu? Ja też nie chcę pogrzebu. Dlatego chyba lepiej założyć sobie profil na całkiem nowym portalu społecznościowym Karuzela Znajomych i czytać co dzień opinie na swój temat – od matki, od ciotki, od byłej, od znajomego z podstawówki. Jeśli masz jakieś wątpliwości wystarczy założyć ankietę by je rozwiać. Dla przykładu Mateusz pyta: Drogie Panie!, wszystkie trzy, czy podobało Wam się jak liże Was po szyi? Czekam na szczere odpowiedzi :-) jako portal proponujemy nie podsuwać odpowiedzi, żeby potencjalny zainteresowany mógł rozwinąć skrzydła wyobraźni. I tak mamy, co ciekawe cztery odpowiedzi: 1. Myślałam że to mój chomik mnie liże!!1 2. Fajny chłopak jesteś. Ale nie. 3. Słyszałam o tym od dziewczyny KTÓRĄ OBIE DOBRZE ZNAMY, jesteś ŻAŁOSNY!!!! 4. No ,nie mas ztalentu, niestety koleżko. No i tak przykładowy Mateusz wie, żeby uciąć sobie język i żyć dalej nosząc na przykład wspaniały sweter na którego temat dostał wiele pozytywnych opinii.

A teraz jakiś obrazek. Żeby lepiej go zrozumieć proponuję zapoznać się z podstawowymi symbolami genogramu, które można znaleźć na przykład na Wikipedii.

Genogram na portalu Karuzela Znajomych

Adelka Cośtamgówno – z wykształcenia socjolog, wymyśliła siedem portali społecznościowych, z których żaden w ostateczności nigdy nie powstał, bo, jak sama mówi, po co realizować swoje marzenia skoro można bardzo, bardzo dokładnie opisać je… leżąc w łóżku (śmiech). Ma głowę pełną pomysłów, człowiek, który zatrudniłby ją w reklamie wygrałby los na loterii. Jednak Adelka nie może z nikim współpracować, bo się ze wszystkich śmieje :( Chciałaby, żeby zamknęli ją w więzieniu, bo wtedy miałaby czas napisać książkę. Prywatnie lubi słuchać muzyki i spacerować po plaży (naprawdę), nie przepada za jazdą na rowerze, bo siodełko wbija jej się w dupę.

Genogram na portalu Karuzela Znajomych

02/25/2012

Również pozdrawiam!

Filed under: życie — antybohater @ 03:33

dziesie
(kliknij na obrazek, żeby powiększyć)

W każdej nowej kopii tekstu My, dzieci sieci szukałam choćby drobnej wzmianki o mnie. Nie mogłam się odnaleźć nawet w tej wersji po hiszpańsku. Tak jakby Piotr Czerski w ogóle o mnie zapomniał. Wtem, po wpatrywaniu się kolejny raz w rzędy liter, dostrzegłam zaszyfrowaną wiadomość: Pozdrawiam Adelkę. Przyznam, że nie było łatwo, ę prawie nie do odszukania (dlatego, specjalnie dla Was, zaznaczyłam je wyraźnie), ale oczywiście bardzo się cieszę, dziękuję i również serdecznie pozdrawiam :-)

Pozdrawiam Adelkę

02/20/2012

Demotywator nr 2

Filed under: życie — antybohater @ 11:11

02/15/2012

Zdjęcia z Berlina

Filed under: zdjęcia — antybohater @ 11:11


To ja z aparatem


Klub Nieudaczników Polskich


Stop Acta w Berlinie


Stop Acta w Berlinie 2


Humboldt Box


jw.


Pomnik Pedałów

02/10/2012

To ja w Świebodzinie

Filed under: miejsca — antybohater @ 11:11

02/05/2012

Dance!

Filed under: zdjęcia — antybohater @ 11:11

DANCE DANCE DANCE

SLEEP SLEEP SLEEP

www.przygody-pogody.blogspot.com

02/01/2012

Nienawiść (3)

Filed under: teksty — antybohater @ 11:11

III Nienawiść do siebie

Otwieram książkę – polską, współczesną – i widzę: oto ego. Ego polskiego współczesnego pisarza, przewija się od pierwszej do ostatniej strony. Czasami brakuje fabuły, czasami brakuje dobrego żartu, ale ego jest. Niezmiennie silne, duże, twarde, między słowami ukryte: ja, JA, ja, ja to napisałem, ja tu byłem, ja tu puszczam oko, wspomnij moje słowa, wspomnij moje nazwisko gdy będziesz to czytał. I ja nawet – Adelka Cośtamgówno – nawet jak piszę sobie status na gadu, czuję, że tkwię w tym gównie. To moja ojczyzna.

Może to przez te polskie słowa? Jak znaleźć to odpowiednie? Jak wstawić je we właściwe miejsce? Gdzie postawić przecinek? Każde ma charakter, kolor, historię Polski. Spięty jest człowiek. Gdy już się wyloguję, gdy już nie będę internautom, gdy opuszczę miasto i znikną dla mnie granice, gdy się nauczę angielskiego – jak ten pustelnik – wspomnicie moje słowa, wspomnicie moje nazwisko.

Jadę autobusem – polskim, współczesnym – i widzę: oto Maleńczuk. Na bilbordzie biedny. Co mu zrobił ten kraj? Co zrobił Staszewskiemu? Nie mieli wyboru. Mówią, że to tak specjalnie, że wiedzą co robią, wszystko by nas ratować. Swoją ojczyznę.

Obok reklama – film polski, współczesny wchodzi do kin. Boję się na głos wypowiedzieć jaki ma tytuł. Nie mówię tak nawet jak siedzę pijana ze znajomymi koło głośników na koncercie. Lecz teraz, żeby otrzeźwieć, żeby oprzytomnieć, przebudzić się, biorę wdech i wypuszczam z siebie szybko, by mniej bolało, jednym tchem: Co masz w środku, kotku?

Pustkę, misiu.

Moi znajomi – polscy, współcześni – oni chcą być tylko szczęśliwi. Więc już dziś daj lajka osobie, która siedzi obok. Lajki mnożą się poprzez dzielenie. Każdy lajk, którego bezinteresownie podarujesz wróci do Ciebie. Pamiętaj, na Facebooku nic nie ginie.

Otwieram książkę LOL ^^

Theme: Silver is the New Black. Blog na WordPress.com.

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.